Koszt pustego mieszkania przez cały rok
Wielu właścicieli nieruchomości uważa, że jeśli mieszkanie stoi puste, to koszty jego utrzymania automatycznie spadają do zera. W końcu nikt w nim nie bierze prysznica, nie świeci światła przez całą noc i nie gotuje obiadów na płycie indukcyjnej. Niestety, rzeczywistość potrafi boleśnie zweryfikować to myślenie. Puste ściany generują rachunki równie skutecznie, co mieszkanie pełne lokatorów.
Zgodnie z aktualnymi danymi rynkowymi i analizami branżowymi, mediana krajowa miesięcznych kosztów utrzymania standardowego mieszkania o powierzchni 50 m² w Polsce oscyluje wokół 940 zł. Kwota ta potrafi się mocno różnić w zależności od miasta – od około 893 zł miesięcznie w Świętochłowicach do nawet 1264 zł w Sopocie. Gdy przemnożymy te wartości przez pełne dwanaście miesięcy, okaże się, że roczny koszt utrzymania pustostanu to w skali kraju wydatek rzędu 10 000 do nawet 15 000 zł.
Czynsz administracyjny – stały wydatek niezależny od obecności
Największą część budżetu, jaką trzeba przeznaczyć na puste mieszkanie, stanowią opłaty administracyjne. Czynsz do spółdzielni lub wspólnoty mieszkaniowej składa się w dużej mierze z kosztów stałych. Płacisz za zarządzanie budynkiem, utrzymanie czystości na klatkach schodowych, działanie windy oraz fundusz remontowy, z którego finansowane są przyszłe modernizacje bloku.
Te pozycje nie zależą od tego, czy ktoś przekręca klucz w zamku. Stawki czynszów w dużych miastach wahają się najczęściej od 10 do 21 zł za metr kwadratowy miesięcznie. Dla lokalu o powierzchni 50 metrów daje to co miesiąc od 500 do ponad 1000 zł wyrzucone na samo utrzymanie gotowości budynku. W skali całego roku uzbiera się z tego pokaźna sumka, którą właściciel musi regularnie opłacać z własnej kieszeni, nawet jeśli z nieruchomości nie czerpie żadnych zysków.
Media i zaliczki – ile naprawdę zostaje, gdy nikt nie mieszka?
W przypadku mediów sytuacja wygląda nieco inaczej, ale rzadko kiedy oznacza całkowity brak opłat. Rachunki za prąd zazwyczaj drastycznie maleją, ponieważ jedynym poborem energii może być tryb czuwania nielicznych urządzeń albo praca lodówki, jeśli akurat została włączona. Jednak dostawcy energii pobierają także stałe opłaty abonamentowe i przesyłowe, które trzeba uiszczać niezależnie od zużycia kilowatogodzin.
Inaczej sprawa ma się z ogrzewaniem oraz wodą. W wielu budynkach wielorodzinnych zaliczki na centralne ogrzewanie są rozliczane w cyklach miesięcznych przez cały rok, niezależnie od tego, czy kaloryfery były odkręcone w styczniu, czy w sierpniu. Co więcej, nawet przy zakręconych grzejnikach, mieszkanie czerpie część ciepła z sąsiadujących lokali, co przy rozliczeniach licznikowych i tak generuje pewne jednostki rozliczeniowe. Dodatkowo trzeba pamiętać o opłatach za wywóz śmieci – choć w niektórych gminach można zgłosić czasową nieobecność, to procedury bywają uciążliwe i nie wszędzie zwalniają z opłat w stu procentach.
Podatki, ubezpieczenie i niewidoczne koszty kapitału
Do comiesięcznych rachunków dochodzą obciążenia o charakterze rocznym lub okresowym. Właściciel nieruchomości ma obowiązek opłacania podatku od nieruchomości, który choć w skali miesiąca wydaje się niewielki, stanowi kolejną cegiełkę do ogólnego rachunku. Do tego dochodzi ubezpieczenie mieszkania – rezygnacja z polisy na czas, gdy lokal stoi pusty, to gra w rosyjską ruletkę. W razie awarii hydraulicznej, pożaru czy włamania, brak aktywnego ubezpieczenia może oznaczać straty sięgające dziesiątek tysięcy złotych.
Nie wolno też zapominać o koszty alternatywnym, czyli zamrożonym kapitale. Mieszkanie warte kilkaset tysięcy złotych, które nie zarabia na najmie i nie generuje wzrostu wartości operacyjnej, po prostu generuje stratę wynikającą z utraconych korzyści. Czas, przez który lokal stoi pusty ze względu na przeciągające się formalności urzędowe, oczekiwanie na remont czy bezskuteczne poszukiwanie solidnego najemcy, potrafi kosztować właściciela więcej, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka.
